نمی دونم ماجرا چیه :
ده روز پیش کیف پولم را به همراه کارت گواهینامه و کارت خبرنگاری و چندین کارت دیگر گم کردم ؛ مجبور شدم برای هر کدام دو روز وقت بگذارم از دکتر چشم گرفته تا محضر و ...
هفته پیش سه تا کارت عابر بانکم را گم کردم و هر چه گشتم پیدایشان نکردم؛ مجبور شدم مجدداً به هر کدام از بانکها مراجعه کنم و عملیات مربوطه را انجام بدهم تا ده روز بعد کارتهای جدید را تحویل بگیرم
دو روز پیش ، گوشی تلفن همراهم را در یکی از مغازه ها یا بانکهای پایین فرهنگستان نیاوران جا گذاشتم ،
...
فردا با دو دوست خوب عازم زیارت امام ِ مهربان علی بن موسی الرضاییم .
یادم باشد سری به بخش گمشدگان حرم بزنم ببینم خودم را می توانم آنجا پیدا کنم ؟
چهارشنبه ٤ خرداد ۱۳٩٠ساعت
٦:٥٤ ب.ظ توسط تقی دژاکام
نظرات ()
شاید آن روزهای کودکی که با ورقهای امتحانی برای خودم روزنامه ای درست می کردم که علاوه بر لوگو ، خبر و سرمقاله و طرح و جدول و قصه و مطالب دنباله دار داشت فکر نمی کردم که سرنوشت ، سر سازگاری با علاقه هایم داشته باشد و من به حرفه دوست داشتنی خبرنگاری و روزنامه نگاری وارد شوم . اکنون 26 سال از چاپ اولین شعر من در ماهنامه "کیهان فرهنگی" به مدیریت زنده یاد "حسن منتظر قائم" و سپس صفحه "صدای بال اندیشیدن" کیهان در زمان شهید "سید حسن شاهچراغی" می گذرد . درست است که در این مدت دستی در کارهای مدیریتی فرهنگی هم داشته ام ، گاهی روزنامه نگاری هم درس می دهم و کتابهای چندین ناشر معتبر را هم ویرایش کرده و می کنم ، اما همچنان به عنوان با افتخاری می نازم که می خواهم تا پایان عمر همراهم باشد : خبرنگار.
این وبلاگ، شخصی است و البته در آن بر اساس بهره ها و تجربه هایم در امور فرهنگی و رسانه ای بخصوص از آنچه در "کیهان" ِ عزیز فراگرفته ام می نویسم اما به قول مسعود کیمیایی ، در اینجا "بشدت خودم هستم" و الزاما آنچه در اینجا می آورم ، مواضع کیهان یا مراکزی که در آنجا کار کرده و می کنم نیست .
عنوان"آب و آتش" هم ، کنایه ای از همه آن چیزهایی است که به آنها علاقه دارم و بر اساس فرمان دلم قلمی می کنم از دین ، فرهنگ و سیاست و ادبیات و سینما و هنر و اجتماع و هر چیز دوست داشتنی دیگر .
پروفایل تقی دژاکام
پروفایل تقی دژاکام
